Aderwinkelpad

Landschap Erfgoed Utrecht, de Stuurgroep Krommerijnlandschap en de Voetstap hebben in overleg met de eigenaren een wandelroute uitgezet die zowel de Broekweg/Zwarte Weg en het Broekbergerpad aandoen.

Het Aderwinkelpad - genoemd naar de eeuwenoude benaming van het gebied - is 12 kilometer lang en stalinksafrt bij het Wapen van Rijsenburg. Er is een aanlooproute vanuit Werkhoven. Het Aderwinkelpad is gemarkeerd met blauw/witte stickers en bordjes.

Op de plek waar nu het hoofdgebouw van “Daidalos” is gelegen werd in 1755 één van de drie 18e eeuwse Driebergse buitenplaatsen gebouwd: Broekbergen. Net als Sparrendaal werd Broekbergen op de as van een weg gerealiseerd. Maar waar bij Sparrendaal de gezichtslanen vrijwel zijn verdwenen, zijn deze bij Broekbergen over langere afstand behouden. De noordoostelijke gezichtslaan leeft voort als het Kloosterlaantje. De zuidwestelijke gezichtslaan is het Broekbergerpad.

Begin 20e eeuw werd de buitenplaats Broekbergen in neorenaissancestijl verbouwd. De voorgevel bleef echter gericht op de laan naar de Langbroeker- wetering. Het Broekbergerpad heeft geen betekenis meer voor de ontsluiting van de buitenplaats. Wel ontsluit het pad de aan weerszijden gelegen bouw- en weilanden.

Het Broekbergerpad is op dit moment een niet openbaar pad. Als gevolg van het feit dat het pad een duidelijke waarde heeft voor de landbouw is de toegankelijkheid ook daarop gericht. Het pad wordt aan de noordoostelijke zijde afgesloten door middel van een hek. Aan de zuidwestelijke zijde vormt de Driebergse Meer (een brede sloot) een barrière naar de Langbroekerwetering. Om op de Langbroekerwetering te komen moet een omweg via een door hekken afgesloten weiland worden gemaakt.


Al direct bij het betreden van het Broekbergerpad bevindt de wandelaar zich in het open landschap van het Langbroekerweteringgebied. Aan de horizon ligt het parkbos van Beverweerd.

Door de eigenaar van het Broekbergerpad zijn, met steun van Landschapsbeheer Utrecht, langs het pad bomen en struiken geplant. Daardoor is een landschappelijk element in oude glorie hersteld.

De Broekweg (waarvan een deel Zwarteweg wordt genoemd) is eeuwenlang een kerkepad geweest van de kerk van Werkhoven voor de bewoners uit de contreien van Sterkenburg. De Broekweg is nog ouder dan de Veensteeg: een deel van de weg is aangelegd als zuwe van een vroege ontginning die werd gestart van de oeverwallen van de Kromme Rijn.

Het gebruik van de openbare Broekweg is zeer divers en als gevolg daarvan is het aanzien ook gevarieerd. Vanaf de Gooyerdijk onder Doorn tot de Gooyerdijk onder Driebergen is het een onverharde laan met aan twee zijden eikenbegroeiing. Dan volgt een geasfalteerd stukje tussen de Gooyerdijk en de Dwarsweg. Het volgende deel (de Zwarteweg) loopt tot de Langbroekerwetering en is een halfverhard of onverhard deel dat dient als ontsluiting van een achtererf en weilanden en een griend. Over de Langbroekerwetering tot een brug over de Kromme Rijn heet hij de Broekweg en is de weg geasfalteerd.

De Broekweg heeft een heel eigen belevingswaarde omdat deze verschillende landschapsvormen passeert. In het uiterste noordoosten komt de weg uit op de lage uitlopers van de stuwwal en is dientengevolge droog en zanderig. In het uiterste zuidwesten stuit de Broekweg op de oeverwallen van de Kromme Rijn: kleiig en zanderig. Onderweg kruist de Broekweg het natte, moerassige gebied van de Langbroekerwetering. De naam Zwarteweg duidt op veen, dat hier op beperkte schaal in het verleden ook werd gewonnen.

aderwinkelpad.pdf